ADANA PSİKOLOG | Psikoterapist ÜMİT ERTEM | Tlf: 0505 572 96 90 ( Psikolog - Adana )

Fobiler

adana psikolog

Tüm anksiyete bozukluklarında ortak olan özellikler belirli durum ve nesnelerle karşılaşınca anksiyete belirtilerinin görülmesidir. Anksiyete belirtilerinin bedensel / otonomik, bilişsel / duygusal ve davranışsal boyutları vardır. Kişiden kişiye değişiklikler olmakla birlikte fobik nesne veya durumla karşılaşan kişide gerçek korkularda ortaya çıkan belirtilerin aynısı ortaya çıkar: yani kişinin kalbi çarpar /sıkışır, nefesi daralır, göğsü sıkışır, titreme / terleme olur, uyuşma / karıncalanma olur, baş dönmesi, bayılma hissi olur, sık idrara gitme vb.

Özgül fobilerin en önemli özelliği kişinin korku duyduğu durumun oldukça belirli ve sınırlı olmasıdır. Ancak, kişi fobik nesne ve durumla karşılaşmadan da anksiyete yaşayabilir. Bu durumu düşünmek / hayal etmekle veya karşılaşma önsesinde de kişi korku duyabilir.  

Tanımda da belirtildiği gibi özgül fobilerde duyulan korku mantıksızdır ve aşırıdır. Yüksek bir yerden aşağı bakmak birçok insan için heyecan verici, korkutucu olabilir, ancak fobik kişide korku o kadar aşırılık ki, yüksek binalara çıkamaz bile. Bazen de normalde kimsenin korkmayacağı durumlardan korkma gibi mantıksız korkular görülür. Örneğin: cam kırıkları, bıçak gibi kesici aletler batacak korkusu gibi. Hasta bunun aşırılığının ve mantıksızlığının farkındadır. Bu nedenle (böyle saçma bir şeyden / durumdan korktuğundan utandığı için ) bazı hastalar fobilerinden bahsetmek de istemeyebilir. Yukarıda sayılan nedenlerle cin, şeytan vb. korkuları, kişi bunları saçma bulmadığı sürece, fobi sayılmaz.

           Hastalar fobik oldukları ortamda her girişlerinde az veya çok sıkıntı, anksiyete duyarlar. Bu açıdan panik bozukluğundan ayrılırlar. Panik bozukluğunda hasta belirli bir yerde panik gelecek korkusu yaşar, ama o yerde her seferinde panik yaşamaz.

            Fobilerin iki temel bileşeninden biri korku, diğeri kaçınmadır. Kaçınmayı korku doğurduğu için aralarında büyük paralellik vardır.    Gene de tam bir örtüşme olduğu söylenemez. Çünkü kişi her korktuğu durumdan kaçınmayabilir. Bazı durumlar veya nesnelerle kişi kendi isteğiyle belli miktar korkuya katlanmayı göze alarak karşılaşır. Bazı durumlarda ise işi,  sosyal konumu vb. nedeniyle istemeden de olsa karşılaşmak zorunda kalabilir. Birçok araştırma, kaçınmanın iş ve sosyal hayata olumsuz etkisinin korkunun etkisinden daha fazla olduğunu gösteriyor.

             Özgül fobi tanısı alanlarda görülen korku türleri görülme sıklığına göre şöyledir;1. hayvan fobileri,  2. yükseklik korkusu, 3. kan ve yaralanma korkusu, 4. gök gürültüsü ve fırtına korkusu 5. uçak korkusu, 6. yalnız kalama korkusu, 7. kapalı yer korkusu.

        1-HAYVAN FOBİLERİ

              En sık görülen özgül fobi türüdür. En çok korkulan hayvanların başında kedi, köpek, kuş, böcek gibi hayvanlar gelir. Korkulan hayvan türleri kültürler arası farklık gösterir. Örneğin; İngiltere’ de örümcekten korkma çok yaygın iken, kültürümüz de örümcek fobisi pek yaygın değildir. Hayvan fobisi olan insanların bir kısmı o hayvanla kötü bir deneyimden sonra fobilerinin başladığını ifade ederler. Bir kısmında ise böyle bir başlatıcı bulunamaz. Fobik hasta tipik olarak kendine rahat bir gündelik yaşam sağlamaya uygun bir kaçınma davranışı geliştirmiş olur. Oturmaya gidilecek- gidilmeyecek arkadaşlar bellidir. Televizyonda korkulan hayvanla ilgili belgeseller seyredilemeyebilir. Nerelerde dolaşılacağı belli kurallara bağlıdır. Bazı durumlarda hayvanın fotoğrafı ya da onu andıran şekillerden bile korkulabilir.

 2- YÜKSEKLİK FOBİSİ

        İkinci en yaygın özgül fobidir. kişi yüksek binalara çıkamaz, yüksekten akamaz, hatta odanın içinde pencereye yakın oturamaz. Yükseklik korkusu olan kişiler asansöre binmekten korkarlar, ancak bu korku içinde boğulmaktan veya hapis kalmaktan dolayı değil, yukarı çıktığı içindir. Birçok insan için keyifle oturulacak balkonlar bu hastalar için eziyettir. Balkonda oturabilirlerse de odaya yakın tarafına oturmaya çalışırlar. Merdivenler, özellikle boşluk varsa çok korkutucudur. Yükseklik korkusu olanların birçoğunda uçak korkusu olsa da iki korkunun birbirinin aynı olduğu da söylenemez. Yükseklik korkusu olanların % 20’ si ise uçak korkusu tanımlamamışlardır.

 3- KAN VE YARALANMA FOBİSİ

             Halk arasında “kan tutması”  olarak da bilinen bir durumdur. Kan görünce rahatsızlık hissetmek çoğu insanda görülen bir özelliktir. Bunun dışında bedensel sakatlık, parçalanmış insan vücutları, kazalar vb. görme, kan verme, iğne yaptırma, kulak deldirme, diş çektirme ve diğer tıbbi işlemler gibi durumlarla karşılaşınca bayılacak gibi olma, kalp hızında değişme ve bunaltı şeklinde tepkiler verilebilir. Bu esnalarda bayılmalar da bilinen durumlardır. İlk kez diş çektirmeleriyle ilgili film seyreden çocukların kalp hızlarının yavaşladığının gösterildiği belirtiliyor. Bazı fobikler hayat kurtarıcı müdahalelerden bile kaçınırlar; şeker hastaları iğnelerini yapmaz, kanser hastası ameliyat olmaz, bazı kadınlar doğurmaktan korktukları için gebe kalmazlar. Birçoğu hastanelere gitmez, hasta insanlara bakamazlar, tıbbi konularla ilgili TV programlarını seyredemez. Bu korku yüzünden doktorluk, hemşirelik gibi mesleklerden kaçınabilirler. Bazı hastalar “kan” lafını duyunca bile bayılabilirler.

4- GÖK GÜRÜLTÜSÜ ve FIRTINA FOBİSİ

         Bu kişiler sürekli hava durumunu izler ve havanın kapalı, fırtınalı, yağışlı olma ihtimali olduğu günlerde eve kapanır, gök gürültüsünü duymamak için kapı ve pencereleri sıkı sıkı kapatırlar.  Gök gürültüsü duyunca masa, yatak altına saklanırlar.

5- UÇAK KORKUSU

         Bu kişiler uçağa bineceklerine, çok daha uzun sürecek, daha eziyetli yolculuklar yapmaya razıdırlar. Uçağa binmek zorunda kaldıklarında uçağın düşeceğine dair şiddetli bir korkuları vardır. Uçağın her hareketini, her sarsıntıyı büyük bir korkuyla izlerler, duydukları sesleri patlayan bir motor, bir arza işareti olarak yorumlarlar.

6-YANLIZLIK FOBİSİ

          Çoğu kez evde tek başına kalmaktan korkudur. Akşamları ve gece artar. Gündüz tek başına kala bilen birçok hasta gece kalamaya bilir. Nedensiz bir huzursuzluk olabilir ya da evde birisi, hırsız, bir yaratık vb. var gibi bir duygu tarif edebilir. Yalnızlık fobisinin ayrılık anksiyetesiyle ilişki olduğu öne sürülmektedir. Çocuklukta ayrılık anksiyetesi yaşayanların erişkinlikte agora fobi ve panik bozukluğu geliştirme olasılığı yüksek bulunmuştur. Türkiye de yapılan toplum taramasında da, ayrılık korkusunun agora fobi ile diğer tüm özgül fobilerden daha kuvvetli olarak bulunmuştur.

7-KLOSTROFOBİ                                                                                                                                 

           Kapalı / basık yerlerden duyulan korkudur. Korkulan durumlara tipik örnekler arasında asansör, basık tavanlı odalar ve koridorlar, kapıları kapalı ve kalabalık otobüs, yer altı çarşıları, metro, alt geçitler, oturulan oda kapısının kapalı veya kilitli olması vb. sayılabilir. Hastaların temel korkuları anılan yerde sıkışıp kalmak, çıkamamak, nefes alamamak, boğulmak gibi korkulardır. Sinema ve tiyatroya gidemez, gitseler de dip koltuklarda oturamazlar. Boğazlı, dik yakalı giysilerden rahatsız olabilirler, yakalarını ilikleyemezler. Kapalı giysiler onları “boğabilir”. Bu hastalarda sisli, kapalı havalarda huzursuz olma sıktır. Sisli, kapalı hava etrafı kapatan, korkutucu bir duvar gibi algılanır, Aynı zamanda hamam, duş, sauna gibi yerlerde de boğuluyor gibi olurlar. Bir klostrofobik hastamız etrafı sularla çevrili olduğu için İngiltere ye gidemediğini söylemişti. 

8-UZAY / ALAN FOBİSİ

              Dengelerini kaybetmekten, düşmekten korktuklarını söyleyen bazı hastalar daha ayrıntılı sorgulandığında etrafta tutunacak bir şey yoksa düz bir alanda yürümekten aşırı korktukları fark edilir. Buna alan veya uzay fobisi denmektedir. Bu hastalar klostrofobiklerin tersine bir koridor geniş ve eşyasızsa daha fazla huzursuz olurlar, büyük oda ve salonlarda duvara yakın olacak biçimde yürürler.

9-YUTMA FOBİSİ

           Bu hastaların tek korkusu bir şey yutarken boğulmaktır. Yemek yerken, su içerken boğazlarına kaçacağı ve boğulacakları düşüncesindedirler. Yemeğe / içmeye korktukları şeylerin bir listesi  olabilir. Bazı şeyleri hiç yemeyerek kısmet rahat edebilirler. Birçok zaman kuruyemiş gibi küçük taneli şeyler çok korkutucudur. Yemek ve içmekten kaçınmanın çok ciddi sonuçları olabilir; ileri derecede kilo kaybı gibi.     

*Yararlanılan kaynak prof.dr.M. ORHAN ÖZTÜRK “RUHA SAĞLIĞI VE BOZUKLUKLARI” ( H.Y. Birliği )

Depresyon

          Depresyon en sade sekliyle çökkünlük hali olarak tanımlanabilir. Depresse duygudurumu olan hastalar enerji ve ilgi yitimi, suçluluk duyguları, konsantrasyon güçlüğü, iştah yitimi, ve özkıyım düşünceleri gösterirler.Diğer belirti ve bulgular aktivite düzeyinde, bilişsel yetilerde, konuşmada ve ayrıca cinsel etkinlik, iştah, uyku problemleri gibi biyolojik aktivitelerde bozulmalar görülür.Bu belirtiler her zaman bireyin kişilerarası, toplumsal ve diğer alanlarda bozulmalara neden olur.

Bireyde;

* Hemen her gün ve günün büyük bir kısmında gözlenen çökkün bir duygu-durum hali ( kendini mutsuz, ağlamaklı, kederli hissetme hali).

* Hemen her gün yaklaşık gün boyu süren tüm ya da çoğu etkinliğe karşı ilgi ve zevk almada azalma (daha önce keyif alınan işler, hobiler ve alışkanlıklardan artık hoşlanmama , bıkkınlık, cinsel isteksizlik ).

* Diyet uygulanılmamasına karşın önemli derecede kilo kaybı ya da alımı ( bir ay içinde vücut ağırlığının %5 inden fazlasının artması ya da azalması) ya da hemen her gün iştahta artma yada azalmanın olması.

* Hemen her gün uykusuzluk yada aşırı uyku hali.

* Hemen her gün olağan beyinsel ve vücutsal işlevsellik, hareketlilik halinde azalma ya da huzursuzluk

* Hemen her gün halsizlik ,yorgunluk hisleri,daha önceki günler kadar enerjik hissetmeme.

* Hemen her gün kendini değersiz hissetme,küçük görme,kendini beğenmeme,suçlu ya da günahkar hissetme hali.

* Hemen her gün düşünme ya da konsantrasyon yeteneğinde azalma olması (konuşulanlara, okunan şeylere, izlenilen dikkatini verememe, gibi) ya da kararsızlık hali.

* Tekrarlayan ölüm düşünceleri,intihar planları veya eylemlerinin varlığı

Bu belirtilerin en az iki haftalık süreçte görülmesi ve bu belirtilerin en az beş tanesinin bulunması depresyona işaret eder ve bireyin bir uzmana başvurmasını gerekli kılar.

DEPRESYONUN BELİRTİLERİ

Kognitif (Bilişsel) Belirtiler

         Bilişsel özellikler, depresyon rahatsızlığı yaşayan insanlarda en önemli niteliği oluşturur. Düşünce içeriği ile başlayan bilişsel yapıdaki bozulma ve çarpıtma, kendini surekli ve aşırı derecede eleştirme ile devam eder. Sonuçta oluşan yetersizlik duyguları, devamında hiçbirşeyi yapamamış olduğu ve bundan sonrada aynı başarısızlığın devam edeceği gibi çeşitli inançları destekler. Bu bilişsel çarpıtmalar depresif süreçle birlikte katılaşır hatta bu durum hezeyan niteliği de alabilir.

Algılama da depresif duygulanımın şiddetine göre değişmeye başlar. Hastalar artan depresif duygular (ki bunlar temelde yaşadığı değersizlik , kendini sürekli suçlama duygularıdır) çevredeki uyarıcıları algılamada ve onları yorumlamada sorunlar yaratır.İllüzyonlar, vücut görünümünün algılanmasında çarpıtmalar, hatta koku ve işitme halusinasyonları vb. oluşabilir.

Depresyon belirtisi gösteren kişilerde sözel ifade gücü azalmıştır depresyonun şiddetine göre bu yapı gittikçe artmakta ileri derece depresyon yaşayan kişilerde bu durum kelimeleri tek tek kullanma ya da hiç konuşmak istememe şeklinde görülebilir.

Hasta yaşadıkları durumlarla ilgili ve gelecek zamana ait düşüncelerinde  karamsardır, obsesyonel biçimde yineleyen ölüme ve intihara ilişkin düşünceler, fobiler, obsesif(takıntı) uğraşlar yan belirtiler olarak ortaya çıkar. Basit konularda bile karar verme güçlüğü çeker ya da daha önce verdikleri kararlarla ilgili pişmanlık, kendini kınama, suçluluk duyguları vb. yaşarlar.

Depresif hastaların yakınmalarının başında unutkanlık ve konsantresyon güçlüğü gelir. Dikkatini ve düşüncelerini toparlama ve belirli bir konu üzerinde yoğunlaştırma güçlük yaşarlar.

Duygusal Belirtiler

Depresyonun temel sınıflaması yapılırken duygudurum bozuklukları kategorinde yer alır. Duygusal çökkünlük olarak tanımlanabilen depresyon bireyin yaşadığı umutsuzluk, çaresizlik, yetersizlik, sürekli yaşanan üzgünlük ve hüzün gibi duygusal yapıları tanımlar. Hastalar; kendilerini hüzünlü, umutsuz, neşesiz veya değersiz gibi duygularla tanımlarlar.

Bireyin yasadığı sürekli kendini eleştirme, yetersizlik ve değersizlik duygularını destekler ve bireyi intihar düşüncelerine yönlendirebilir. Yapılan çalışmalar depresyonu olan hastaların yaklaşık üçte ikisinin özkıyım düşünceleri olduğunu ve bunlardan %10-15 lik kısımının intaharas kalkıştığını göstermektedir.

Depresyon yaşayan bireyin duygulanımı gün içerisinde sürekli değişir ve yoğun çökkünlük yaşanılan uyku problemleriyle sabah saatlerinde daha yoğunken, ilerleyen saatlerde kısmen azalma olur.

Davranışsal Belirtiler

Depresyonla birlikte hareketlerde bir azalma, yavaşlık ve isteksizlik oluşur. Yeni bir davranışı başlatma yada sürdürme konusunda birey ilgisiz ve güçsüzdür. Ağır depresyonlarda etkinlikte azalma öyle ileri derecede olabilir ki hasta kamburu çıkmış bir biçimde oturuyor ve donuk bir yüz ifadesiyle yere bakıyor olabilir. Depresyon yaşayan birey alçak sesle ve tekdüze konuşur ve konuşma miktarı ve ses düzeyi azalmıştır, her davranışı aşırı bir çabayı gerektiriyormuş gibi görünür.

Mimiklerde azalma ile birlikte hastanın eğik bir postürü vardır ve kendiliğinden haraketi yoktur, üzgün kederli, gözlerini kaçırır bir bakışı vardır. Hastanın yürüyüşünde yavaşlama, başı öne eğik, gözleri yerde ve elleri kucaklarında çevreye karşı tepkisiz otururlar.

Hareketlerdeki yavaşlama ve isteksizliğin tersi olarak bazen ağır depresif hastalarda belirgin bir psikomotor ajitasyonda görülebilir. Ajite depresyonlarda anksiyete önde gelen özelliktir ve durmaksızın gezinme, sıkıntıyla ellerini ovuşturma ve inleyip durma gibi belirtilerle kendini gösteren bir huzursuzluk hali vardır. Hasta yerinde duramaz ve yaptığı işlerde süreklilik yoktur. Huzursuz bir kıpırdanma ve hareketlilik hakimdir.

Fizyolojik Belirtiler

Uyku bozuklukları depresif hastalar için evrensel bir belirtidir ve genellikle bildirilen ilk belirtiler arasındadır. Depresyonda hem uykusuzluk hem de aşırı uyuma şeklinde uyku bozukluğu görülebilmekle birlikte, uykusuzluk problemi daha fazla görülmektedir. Uykuya dalamama, uykuyu sürdürememe ya da sabahları erken ve yorgun uyanma şeklinde uyku problemleri yaşanır. Hastalar depresif içerikli rahatsızlık verici rüyalar görürler, bu rüyalar hastaların ağlayarak uyanmalarına neden olabilir.

İştah çok azalır ve fark edilebilir düzeyde kilo kaybına yol açar. Bazen iştah kaybının tersine aşırı iştahda olabilirse de genellikle iştahsızlık hakimdir. Aşırı iştah da birey sanki içindeki bir boşluğu doldurmak istercesine sürekli yiyebilir. Depresyona bağlı olarak iştahı kesilen hastalar daha önce zevk aldıkları yiyeceklerden artık zevk almaz olurlar.

Cinsel istek kaybı da depresyondaki hastalarda görülen evrensel bir belirtilerden bir diğeridir. Erkeklerde genellikle cinsel istek ve etkinliğin azaldığı ya da tümüyle ortadan kalkmış olduğu öyküsü vardır. Erkek hastalarda ereksiyon problemi ortaya çıkabilir, kadın hastalarda ise cinsel isteksizlik olsa bile cinsel işlev yerine getirilebilir. Erkek hastalarda cinsel etkinliğin yerine getirilemiyor oluşu hastanın kendine olan özgüveninide etkiler.

DEPRESYONUN NEDENLERİ

Depresyonun nedenleri ile ilgili çok sayıda hipotez öne sürülmüştür genel görüş ise depresyonun nedenlerinin çoğul etkenli olduğudur. Çoğu olguda genetik, biyolojik ve psikososyal etkenlerin birbirleriyle etkileşmesi olasıdır. 

Biyolojik Nedenler

Aile ve kalıtım araştırmaları duygudurum bozukluğu olanların birinci dereceden akrabalarında hastalanma riskinin belirgin olarak yüksek olduğunu göstermektedir. Ailesinde depresyon geçirmiş olan bir kişinin bulunması o kişinin de depresyon geçireceği anlamına gelmez. Ancak ailede depresyon öyküsünün bulunması o kişide depresyon ortaya çıkma olasılığını artırıyor gibi görünmektedir.Bireyde görülen depresyon türü açısından da distimik bozukluk, minör depresyon ve diğer hafif depresyonlarda kalıtımın etkisinin olmayacağı ama majör depresyonda ve psikotik depresyonda kalıtımın etkili olacağı düşünülmektedir.

BİYOKİMYASAL ETKENLER

 Bu kısımda çeşitli mediyatörler sorumlu tutulmakta ve bunlarla ilgili sentez defekti, reseptör duyarlılığında azalma gibi değişik olaylar gündeme getirilmektedir.

PSİKOSOSYAL ETMENLER

Yaşam Olayları ve Çevresel Zorlanmalar

 İnsan hayatında sürekli stres uyarıcılarına maruz kalması depresyon riskini arttırdığı şeklinde klinik gözlemler ifade edilmiştir. Örneğin işsizlik konusunda yapılan araştırmalarda, işsiz olan insanların çalışanlara oranla daha fazla depresif dönem belirtileri gösterdikleri belirtilmiştir. İşsizlik gibi erken ebeveyn kaybı yada bir yakının ölümü, hastalık, ağır ekonomik problemler… gibi koşullar depresif belirtilerin başlamasına ve bu duyguların sürdürülmesine neden olduğu belirtilmektedir. Yaşam olaylarının çoğu özgül değildir; yani her kişide böyle bir bozukluğu başlatmaz. Ancak biyolojik ve ruhsal yatkınlık olduğunda bu etkenler rahatsızlığın başlamasında önemli etken olurlar.

Kişilik Yapıları Ve Depresyon

Kuşkusuz bireylerin kişilik yapıları onların ruhsal bozukluklara karşı eğilimlerinde belirleyici olabilmektedir, fakat tek başına depresyona yatkın  olan kişilik yapısı yoktur Bununla birlikte  tüm insanlar kişilik örüntüleri ne olursa olsun uygun koşullarla birlikte deprese olabilir.Genel olarak  depresyon geçirmeye yatkın kişileri genellikle kimseyi incitmemeye, herkesi hoşnut etmeye, iyiliksever olmaya eğilimli, aşırı duyarlı, titiz, sorumluluk duygusu güçlü, yakınlarına aşırı bağlı ve bağımlı, kendisinden ve yakınlarından yüksek beklentileri olan, mükemmeli arayan, öfke duygularını dışa vurmayan, çabuk etkilenen, içedönük kişilerdir. Kişilik bozukluğu olarak ele alında ise bazı kişilik bozukluğu - obsesif-kompulsif, histriyonik ve borderline- olan kişiler, diğer bozukluğu olan kişilere oranla daha fazla risk altındadır.

adana psikolog psikoterapi 

Cinsel İşlev Bozuklukları Genel

Cinsel aktivite aşamalarındaki ( isteğin başlaması, uyarılma, orgazm ve rezolusyon ) sorunlar veya cinsel ilişki ile birlikte ağrı yakınmaları bu bozukluğun konusudur. Bu durumlar cinsel olgunlaşmanın başlamasından beri var olabilir ya da cinsel hayatin belli bir sure sonrasında başlayabilir. Belli bir takım durumlar ve cinsel ilişkideki eslere bağlı (durumsal tip) olan ya da bağlı olmayan (yaygın tip) şekillerde görülebileceği gibi; bozukluğun başlamasında asal etkenin psikolojik etkenlere bağlı ya da psikolojik etkenlerin de rol oynadığı ama asal rol almadığı, başka bir tıbbi durum ya da madde kullanımının da rol aldığı şekiller de söz konusu olabilir.

Kişinin maruz kaldığı cinsel uyarının kaynağı, uyarının şiddeti ya da uyarı süresi yetersizse bir cinsel işlev bozukluğu tanısı uygun değildir.

Bu teşhisi koymadan önce kişinin istek, hedefler ve davranım şekillerini yönlendirebilecek dinsel ve diğer sosyokültürel zeminler dikkate alınır ( Örneğin kişilerde cinsellik sadece çocuk sahibi olmak olarak gözlenebilir, sadece karşı tarafın rahatlamasına hizmet amacını güdüyor olabilir ya da belli bir yastan sonra kabul edilemez olarak düşünülebilir gibi düşünce tarzları).

Bu kısımda yararlanılan kaynaklar

Yararlanılan kaynaklar:

Ruh Sağ. Ve Bozuklukları  Prof.dr.Orhan öztürk  (H.Y.B)

Klinik Psikiyatri Kaplan & Sadock  (Güneş Kitabevi 2005)

PSİKİYATRİ Temel Kitabi (H.B.Y 1998)

vajinismus, erken boşalma, psikolog, adana, isteksizlik, sertleşme, sorun, boşalma, ilişki, girememe, çözüm, bozukluk